Vermogensbeheer:

Long Run Value fund facts

Hier vindt u de belangrijkste gegevens over de inrichting van het beleggingsfonds Long Run Value. Tevens treft u hier praktische informatie over deelname en het openen van een account.

Beleggingsstrategie

Vermogensbeheer binnen Value Group gebeurt middels een duidelijke en rationele beleggingsfilosofie. Dit onderdeel licht de strategie toe en verduidelijkt de praktische invulling daarvan.

Veelgestelde vragen

Op deze pagina vindt u antwoorden op de meest gestelde vragen over vermogensbeheer bij Value Group.

Stel een vraag

Heeft u vragen die niet staan vermeld onder ‘Veelgestelde vragen’? Neem dan contact op met de beheerder middels dit formulier.

Mededelingen

Op deze pagina treft u belangrijke mededelingen van de beheerder met betrekking tot het Long Run Value Partners Fund.

Aanvraag informatiepakket

Ontvang een fysiek exemplaar van de informatiemap van het Long Run Value Partners Fund en ontdek welke rol waardebeleggen in uw vermogensplanning kan spelen.

Abonnement op de nieuwsbrief

Ontvang het kwartaalbericht telkens na verschijning direct in uw brievenbus of inbox.

Documentatie

Hier vindt u belangrijke documenten, brochures en het archief van kwartaalberichten.

 

Vermogensbeheer: De ratio van value beleggen

maze

Geïnteresseerden die zich verdiepen in de materie komen er als snel achter dat de beleggingswereld wordt bevolkt door een groot leger van adviseurs, vermogensbeheerders en goeroes die allemaal bepaalde ideeën hebben over het beleggen van geld. Hun motieven zijn daarentegen niet altijd even duidelijk. Sommigen worden betaald om te amuseren of advertentieruimte te verkopen, anderen om financiële producten te slijten. Bijna allemaal hebben zij er op een of andere manier baat bij dat beleggers zoveel mogelijk handelen. Veel ‘actie’ is zodoende het devies. Dit heeft namelijk een hoge entertainmentwaarde en vertaalt zich in hogere omzetten en commissies.

Welhaast zonder uitzondering klinken de geuite beleggingsadviezen verstandig en plausibel op het moment dat deze worden verkondigd. Slechts zeer weinig blijkt echter opgewassen tegen de tand des tijds. De meeste raad is vluchtig van aard en komt een half jaar na dato bij teruglezing ridicuul over. Een uitzondering hierop vormen enkele ideeën en principes die structuur en logica aanbrengen in het beleggingsproces. Deze werden meer dan 75 jaar geleden uiteengezet en hebben hun waarde zodoende ruimschoots bewezen. In de tussentijd werden de beurzen geteisterd door meerdere financiële stormen: de Tweede Wereldoorlog; de Vietnamoorlog; twee oliecrises; dubbelcijferige rente in de vroege jaren tachtig; de internetzeepbel. Te midden van deze schokkende gebeurtenissen hielden deze principes stand en werden zelfs sterker. Veel wordt duidelijk wanneer we de beleggingswereld onder de loep nemen en eens nader inzoomen op het selecte groepje beleggers dat in de loop der jaren structureel succesvol is geweest met beleggen in aandelen.

Als men de beleggingsfilosofieën bestudeert van beleggers met goede trackrecords over lange historische perioden, dan vallen al snel enkele gemeenschappelijke kenmerken op. Welhaast zonder uitzondering gaat het om beleggers die zich richten op fundamentele bedrijfseigenschappen. Bijna allemaal houden zij zich bezig met bedrijfsontwikkelingen op de lange termijn. Bijna altijd gaat het om beleggers die onderscheid maken tussen de betaalde prijs en de verkregen waarde: value investors.

Hoewel er zeker wel beleggingsstrategieën zijn die zich met succes richten op het timen van de markt blijkt dat voor de gemiddelde particuliere belegger zeer lastig. Volgens onderzoek van Dalbar Inc. realiseerde de gemiddelde fondsbelegger tussen 1989 en 2008 een jaarlijks rendement van 2%. Dit terwijl de S&P 500 in dezelfde periode met gemiddeld met 8% per jaar steeg. De financiële markten worden, zo blijkt, juist overspoeld met geldmiddelen wanneer zij zich op ongekende hoogten bevinden (in het begin van het jaar 2000 bijvoorbeeld), terwijl massale uitstromen weer plaatsvinden als de bodem in zicht komt.

Voor wie het geheim tracht te destilleren van een goede strategie is het zinvol om de aandacht te richten op ongebruikelijke bundelingen van succes. Vervolgens is het zaak om de gemeenschappelijke kenmerken aan te duiden die tot dit succes hebben geleid. Beleggers die besluiten om ’s werelds beste beleggers te bestuderen komen onherroepelijk de prominent aanwezige namen tegen van Warren Buffett, Joel Greenblatt en Peter Lynch. Deze bijzondere beleggers hebben dan ook ontegenzeggelijk goede trackrecords opgebouwd. Gedurende de periode dat hij zijn Buffett Partnership bestuurde, behaalde Warren Buffett een gemiddeld jaarlijks rendement van 31%. De gemiddelde jaarlijkse stijging bij Berkshire Hathaway in de 43 jaren van Buffetts bewind tussen 1965 en 2008 bedroeg 20,3%. Een andere aanhanger van het waardebeleggen is Joel Greenblatt, professor aan de Columbia University. Hij wist met het kwantitatieve beleggingsmodel dat hij omschreef in The Little Book that Beats the Market tussen 1988 en 2004 een gemiddeld rendement te behalen van 30,8%. Peter Lynch, tot slot, was van 1977 tot en met 1990 beheerder van het Magellan Fund. In die periode bedroeg het gemiddelde rendement van dit fonds niet minder dan 29%. Wanneer men wat dieper graaft in het gedachtegoed van deze beleggers blijkt dat ze een ding gemeen hebben. Zonder uitzondering bekijken zij een aandeel als een gedeeltijk eigendom in een onderneming, niet als een stukje papier.

Behalve anekdotisch bewijs toont ook wetenschappelijk onderzoek aan dat markten niet altijd efficiënt functioneren en dat men op basis van eenvoudige principes aantrekkelijke rendementen kan behalen. Zo blijkt dat prijs en waarde van elkaar kunnen afwijken en dat bepaalde factoren voorspellende kracht hebben met betrekking tot aandelenrendementen. Professoren Eugene Fama (nota bene de pionier van het efficiëntemarktdenken) en Kenneth French1 toonden bijvoorbeeld aan dat smallcaps steevast hoger renderen dan largecaps, terwijl men met deze aandelen niet meer risico loopt. Hun onderzoek toonde ook aan dat een beleggingsportefeuille die bestaat uit aandelen die laag zijn gewaardeerd (value stocks/waardeaandelen) structureel beter presteert dan een portefeuille met aandelen die hoog zijn gewaardeerd (growth stocks/groeiaandelen). In een eveneens toonaangevende publicatie uit 1994 demonstreerden de onderzoekers Lakonishok, Shleifer en Vishny2 dat value-beleggingsstrategieën, hoewel zij beter renderen, niet riskanter zijn dan growth-strategieën. Deze onderzoekers stelden vast dat waardeaandelen een extra rendement bieden van maar liefst 11% ten opzichte van groeiaandelen. Ondanks het verreweg superieure rendement van waardeaandelen blijken echter zowel particuliere als institutionele beleggers een onverbeterlijke voorkeur voor ‘glamour’ te hebben.

De beleggingsstrategie van het Long Run Value Partners Fund is geïnspireerd door het gedachtegoed van de prominente beleggers die hierboven worden genoemd (Warren Buffett, Joel Greenblatt en Peter Lynch) en waardebeleggers als Benjamin Graham en Walter Schloss. (In de sectie Waardebeleggen op deze site vindt u meer informatie over deze beleggingsfilosofie.) De bestanddelen uit hun aanpak die herhaalbaar zijn hebben we meegenomen in de ontwikkeling van onze beleggingsprocedure. In deze procedure is eveneens een rol weggelegd voor de factoren die volgens wetenschappelijk onderzoek een voorspellende kracht hebben met betrekking tot aandelenrendementen, zoals een lage koers-winstverhouding, alsmede onze eigen inzichten. Het resultaat hiervan is de Long Run-Methode: een unieke beleggingsprocedure waarmee we een langetermijnrendement beogen te behalen van minimaal 12% per jaar.

» Ga naar ‘De selectie van aandelen’